กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 นักต้มตุ๋นแห่งยุทธภพ (3)
เพราะหลินหลางแห่งหอห้ามหวนรุกเข้าหาเขามากเกินไป ไป๋หงจึงได้แต่หลบเลี่ยง หากเป็นยามปกติ บางทีเขาอาจเล่นเกมรักใคร่กับหญิงงามเช่นนี้อย่างเต็มใจทั้งสองฝ่ายก็ได้ แต่จากสายตาของหลินหลาง ไป๋หงดูออกว่านางไม่ได้คิดเล่นเกม สัญชาตญาณบอกเขาว่าหญิงเช่นนี้น่ากลัวนัก ทางที่ดีอย่าเข้าไปพัวพัน เขาจึงหลบหนีไปไกล แม้แต่เมื่อต้องหารือธุรกิจกับอวี้หนิงก็ยังให้ไป๋หยางไปส่งข่าว ส่วนตนเองเอาแต่ขลุกอยู่ในเรือนพัก นับใบไม้บนต้นไม้ในลานทุกวัน—ช่างน่าเบื่อเสียจริง!