กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 คุณชายน้อย (3)
“ชูเฉินนาง…รักษาชีวิตไว้ได้แล้ว แต่ต่อไปเกรงว่าคงร้องเพลงไม่ได้อีก” หว่านโหรวลังเลอยู่นาน ก่อนจะขมวดคิ้วและเอ่ยออกมาในที่สุด
พอถ้อยคำนี้หลุดออกมา น้ำตาของหลิงซูก็ร่วงเผาะ ผู้คนที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างลนลานทำอะไรไม่ถูก
“ฮูหยินหว่าน ท่านหมายความว่า…ชูเฉินพูดไม่ได้แล้วหรือ?” สุดท้ายยังคงเป็นฝูเซิงที่สุขุมและจัดการเรื่องราวได้อย่างช่ำชอง แม้จะโอบกอดภรรยาสุดที่รักและในใจวุ่นวายยิ่งนัก ก็ยังต้องถามให้กระจ่าง
หว่านโหรวส่ายหน้าเงียบ ๆ “ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่พวกเจ้าคิด เพียงแต่…นางร้องเพลงไม่ได้อีกแล้ว”