เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 หยกคู่ยวนยางแตกสลาย (5)
วันนี้เป็นเวลาเย็นก่อนเปิดร้านทำการ จิ่วเอ๋อร์ออกจากอวี้หนิงแต่เนิ่น ๆ เพื่อชำระล้างแต่งตัว เตรียมพบแขกในยามค่ำ อวี้หนิงเบื่อหน่ายจนไม่รู้จะทำอะไร จึงได้แต่เป็นเพื่อนกล้วยไม้ไม่กี่กระถางที่ตนปลูก ส่วนหว่านโหรวนั่งอยู่ข้าง ๆ ปักผ้าลายดอกบัวคู่ไว้อย่างประณีต ตั้งใจว่าจะมอบให้ฝูเซิงกับหลิงซู คู่บุพเพที่เหมาะสมกัน
“ฮูหยินหว่าน ฮูหยินหว่าน!” ช่วงเวลาสงบงดงามเช่นนี้กลับถูกเสียงเรียกอย่างร้อนรนระลอกหนึ่งทำลายลง
อวี้หนิงวางบัวรดน้ำ ยื่นตัวออกไปนอกหน้าต่างแล้วรีบหดกลับเข้ามาเพื่อไปเปิดประตู “ท่านแม่ พี่เฉี่ยวเอ๋อร์มาเจ้าค่ะ”
“ฮูหยินหว่าน ฮูหยินหว่าน! ขอท่านไปดูหน่อยเถิด…ฮือ ๆ…” ทันทีที่เปิดประตู เฉี่ยวเอ๋อร์ก็วิ่งร้องไห้สะอึกสะอื้นเข้ามา แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าห้องโถง
“ลุกขึ้น ลุกขึ้น นี่เกิดอะไรขึ้น?” หว่านโหรวรีบวางงานในมือ แล้วพยุงเฉี่ยวเอ๋อร์ที่เกือบร้องไห้จนหมดสติขึ้นมา