กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 สัญญาเป็น สัญญาตาย (5)
เวลาราวกับหยุดนิ่ง
ทุกคนต่างตั้งตัวไม่ทันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันตรงหน้า
ยามร่างของเด็กสาวทรุดฮวบลง มีเพียงอวี้หนิงที่รีบเข้าไปประคองนางไว้
ใบหน้าของเด็กสาวซีดขาวราวกระดาษเพราะเสียเลือดมาก ร่างของนางกระตุกเบา ๆ อยากพูดบางอย่างแต่กลับเปล่งเสียงไม่ออก เลือดสดไหลทะลักไม่หยุด แม้อวี้หนิงจะใช้มือกดบาดแผลไว้ก็ตาม
เลือดไหลผ่านซอกนิ้วของอวี้หนิง หยดหนึ่ง สองหยด หยดลงบนกระโปรงสีขาวสะอาดของนาง