เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 พบกันอีกครั้งกลับกลายเป็นคนแปลกหน้า (จบบริบูรณ์)
ยามพลบค่ำ แม่ทัพฮูหลุนรายงานผลการปฏิบัติหน้าที่ในวังหลวงเสร็จสิ้น ด้วยใจคิดถึงภรรยาและบุตรธิดาอย่างยิ่ง ในที่สุดเขาก็ปฏิเสธคำเชิญของฮ่องเต้ที่ต้องการสนทนากับเขาจนจุดเทียนคุยกันตลอดคืนได้ แล้วรีบร้อนขึ้นเกี้ยวกลับบ้าน
ระหว่างทางกลับบ้าน เขายังคงสงสัยว่าฝ่าบาทวันนี้ดูไม่เหมือนเดิม คล้ายมีคำพูดติดอยู่ที่ริมฝีปากและดูขาดความเด็ดขาดอยู่บ้าง แต่เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องเหล่านั้น ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขาอยากทำคือรีบพบหว่านโหรวและอวี้หนิง ความคิดถึงที่สั่งสมมาสามปีพลุ่งพล่านขึ้นมาแล้ว ราวกับเขื่อนกำลังจะพังทลาย
เมื่อเห็นว่าจวนอ๋องของตนอยู่ใกล้เข้ามาทุกที แม่ทัพฮูหลุนก็แทบรอไม่ไหว สั่งให้หยุดเกี้ยวทันที ก่อนที่ผู้ติดตามจะทันเปิดม่าน เขาก็หอบขนมพุ่งออกจากเกี้ยวไปแล้ว
นอกประตู หย่าเกอ พระชายาเอก และบ่าวไพร่คนอื่น ๆ มารออยู่ที่นี่นานแล้ว
“ขอถวายคำนับท่านอ๋องกลับจวน” บ่าวไพร่ทั้งหลายคารวะ
“ไม่ต้องมากพิธี ลุกขึ้นกันเถิด” ท่านอ๋องยิ้มพลางให้บ่าวไพร่ลุกขึ้น เขากวาดตามองหาแต่ไม่เห็นหว่านโหรวกับอวี้หนิง
“นายท่าน ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว” พระชายาเอกหย่าเกอยิ้มแย้ม เดินเข้าไปใช้ผ้าเช็ดหน้าซับหางตาเบา ๆ