เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 ขับขานในฝัน (อวสาน)
หว่านโหรวผู้ช่างสังเกตพบว่า เพียงผ่านไปแค่คืนเดียว ชูเฉินก็เปลี่ยนไปแล้ว ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูใจลอยอยู่บ้าง มักเหม่ออยู่บ่อยครั้ง เมื่อเห็นดวงตาพร่าเลือนของชูเฉินขณะขับขานบทเพลงสั้น ๆ ว่าด้วยความอาลัยยามจากลาได้อย่างติดขัด หว่านโหรวก็อดเวทนาไม่ได้
นางจึงลุกขึ้น ปิดหนังสือแล้วกล่าวว่า “วันนี้ฝึกถึงแค่นี้เถิด ข้ามีเรื่องสำคัญอีกเรื่องจะมาบอก”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชูเฉินก็มีสติขึ้นมาบ้าง นางถามด้วยความสงสัยว่า “ฮูหยินหว่านหมายถึงเรื่องใดหรือเจ้าคะ?”
“หึ ๆ วันนี้เป็นวันเกิดของหนิงซิน ธิดาของข้า วันที่ 8 เดือน 4 เดิมทีข้าไม่ได้คิดจะฉลอง แต่คิดไปคิดมา หากแม่นางชูเฉินว่าง ไม่ทราบว่าจะให้เกียรติมาร่วมกินอาหารกับแม่ลูกอย่างพวกเราสักมื้อได้หรือไม่?” หว่านโหรวกล่าวด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน พลางรอฟังคำตอบจากชูเฉินอย่างเงียบ ๆ
“ได้สิ ได้สิ! วันเกิดน้องหนิงซินหรือเจ้าคะ? แหม ข้ายังไม่รู้เลยว่าควรเตรียมของขวัญอะไรให้นางดี” ความหม่นหมองของชูเฉินพลันมลายหายไป ในใจนางมีแต่คิดว่าจะเตรียมของขวัญอะไรให้หนิงซิน