กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 34 โบยหนึ่งร้อยไม้!
“บัดนี้เปิดศาล!”
ภายในโถงใหญ่ของสำนักราชสกุล การจัดวางผังที่นี่ดูราวกับศาลในยุคหลัง แต่ทุกคนกลับไม่รู้สึกแปลกใจ เพราะสถานที่แห่งนี้กลายเป็นเช่นนี้มาหลายปีแล้ว
อย่างมากก็เพียงผู้ที่เข้ามาครั้งแรกเท่านั้นที่จะรู้สึกแปลกใหม่เล็กน้อย แปลกใจว่าเหตุใดสถานที่นี้จึงไม่เหมือนศาลาว่าการทั่วไป
พูดตามตรง หากตอนนั้นซ่วนหยวนอวิ๋นเฉิงไม่ได้ขยายโถงใหญ่ให้กว้างขึ้น เกรงว่าตอนนี้ข้างในคงแน่นขนัดไปด้วยผู้คนแล้ว
ซ่วนหยวนม่อและซ่วนหยวนหนิงนั่งอยู่ทั้งสองข้างของตำแหน่งเจ้าตระกูลด้านบน บนป้ายตรงหน้าพวกเขาเขียนคำว่า “จงเจิ้ง” เอาไว้ ส่วนตำแหน่งจงเหรินลิ่งตรงกลางยังคงว่างเปล่า
“อะแฮ่ม เงียบ!”
ซ่วนหยวนม่อหยิบไม้ตบโต๊ะขึ้นมาแล้วฟาดลงไปอย่างแรง เสียงไม้ตบโต๊ะดังก้องไปทั่วทั้งโถง ทำให้ทั้งโถงใหญ่เงียบกริบลงทันที
“ผู้ใดอยู่เบื้องล่าง? จงแจ้งชื่อมา!”
“มีคำร้องทุกข์อันใดก็กล่าวออกมา ข้าและจงเจิ้งฝ่ายซ้ายจะตัดสินให้เจ้าเอง”