เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 26 บทเรียนถ่านกัมมันต์และน้ำตาลทรายขาว เริ่มเรียนได้!
“พี่ชายม่อ! ข้ามาแล้ว!”
“คุณหนู ท่านช้าหน่อยเจ้าค่ะ!”
เวลานี้เป็นเพียงช่วงแปดเก้าโมงเช้าเท่านั้น วันนี้ซ่วนหยวนม่อตื่นนอนแต่เช้าอย่างหาได้ยากยิ่ง เขายืนครุ่นคิดบางอย่างอยู่หน้าหม้อใบใหญ่สองใบ
สวี่หลิงเมื่อเห็นซ่วนหยวนม่อก็วิ่งเหยาะ ๆ มาข้างกายเขา จากนั้นก็จ้องมองหม้อใบใหญ่สองใบตรงหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น
หกขวบเป็นวัยที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น นอกจากสวี่หลิงจะรู้สึกสงสัยในสิ่งที่ซ่วนหยวนม่อกำลังจะทำแล้ว นางยังรู้สึกสงสัยขันทีที่กำลังทำงานอยู่ตรงนั้นไม่หยุดหย่อนอีกด้วย
เหตุใดคนเหล่านี้ถึงให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกแก่ข้า? ไม่มีความอบอุ่นเหมือนพี่ชายม่อของนางเลยแม้แต่น้อย
“พี่ชายม่อ พวกเขากำลังทำอะไรหรือเจ้าคะ?”