เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 19 อรุณสวัสดิ์! ไปเข้าเฝ้ากันเถิด
“พี่ม่อ! ตื่นเถิด! ตื่นเร็วเข้า! กินข้าวเช้ากัน!”
ยามเช้าตรู่ ขณะที่ยังคงอยู่ในห้วงนิทรา ซ่วนหยวนม่อก็รู้สึกว่ามีบางสิ่งทิ่มแทงตนอยู่ตลอด อีกทั้งข้างหูยังมีคนร้องเรียกไม่หยุด
เขาพยุงกายลุกขึ้นนั่งอย่างงัวเงีย เมื่อเห็นสวี่หลิงที่ยืนเคี้ยวซาลาเปาอยู่ข้างเตียงด้วยท่าทางไร้เดียงสา สมองของเขาก็เริ่มตื่นตัวขึ้นมาบ้าง
“อรุณสวัสดิ์!”
แม่หนูน้อยผู้นี้คงจะไม่ได้มีเพื่อนเล่นมานานเกินไปแล้ว หลังจากที่มั่นใจว่าคำพูดของซ่วนหยวนม่อเมื่อวานเป็นเรื่องจริง นางจึงกลายเป็นคนติดหนึบอย่างยิ่ง
ทว่าความติดหนึบนี้ยังอยู่ในขอบเขตที่ยอมรับได้ ประกอบกับสวี่หลิงเป็นเด็กที่รู้ความจริง จึงไม่ทำให้ผู้ใดรู้สึกรำคาญใจ
“เสี่ยวหลิงเอ๋อร์ มีเรื่องอันใดหรือ? ฟ้าเพิ่งจะสว่างได้ไม่นานมิใช่หรือ? เหตุใดจึงมาปลุกพี่เล่า?”