กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 66 กระซิบกระซาบ
นางเฉินเห็นหลานชายทำหน้างุนงง ก็ยิ้มพลางรับลูกสาวกลับมาอุ้มไว้
“เจ้านี่ช่างซนจริง ๆ ระวังพวกพี่ชายแอบย่องมาตีเจ้าตอนกลางคืนล่ะ”
“หา?”
ถังหว่านทำหน้าไม่อยากเชื่ออยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หันไปโบกมือให้พวกพี่ชายอย่างประจบประแจง
“สวัสดีพวกพี่ ๆ! ข้างนอกหนาวจะตาย ระวังเป็นหวัดนะ! หว่านหว่านเป็นห่วงพวกพี่ ๆ ถึงได้ให้ท่านย่าไปตามต่างหาก”
พี่ชายทั้งห้า: เจ้าเปลี่ยนสีหน้าเร็วจริง ๆ
นางถงขยับม้านั่งตัวเล็กเข้ามาใกล้ แล้วใช้นิ้วจิ้มแก้มขาวนุ่มของนางพลางยิ้ม
“หว่านหว่าน เจ้ายอมแพ้ได้อย่างไร มีภรรยาลุงใหญ่อยู่ พวกเขาไม่กล้ารังแกเจ้าหรอก”