กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 54 กินซาลาเปาสักคำให้หายตกใจ
ตัวเมืองอำเภอ
ถังหว่านเพิ่งเข้าเมืองมาได้ก็เริ่มดิ้นลงจากอ้อมแขนพ่อ
พอเท้าแตะพื้น ยังไม่ทันให้พ่อพูด นางก็วิ่งตึกตักด้วยขาสั้น ๆ ไปแล้ว
ถังเหล่าเอ้อร์กับถังเฉิงอันเห็นเด็กน้อยวิ่งหนีไป ก็รีบตามไปทันที
ในหมู่บ้าน เด็กคนนี้วิ่งไปไหนก็ไม่หาย แต่ในตัวเมืองอำเภอนั้นต่างกัน ตัวเมืองอำเภอมีคนทุกประเภท แค่พวกค้ามนุษย์ก็ทำให้กลัวมากพอแล้ว หากเผลอคลาดสายตาไปเพียงชั่วครู่ เด็กน้อยก็อาจถูกจับตัวไป
ถังหว่านวิ่งไปถึงร้านซาลาเปา ได้กลิ่นหอมของเนื้อแล้วก็กลืนน้ำลายลงคอ