กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 แบกรังแตนวิ่งหนี
หลังจากเด็ก ๆ ปรึกษาหารือกันอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็ตัดสินใจให้หวังเสี่ยวชุ่ยกับโจวจื่ออี้ ซึ่งเป็นพี่ใหญ่ที่สุดในกลุ่ม รับหน้าที่ตีรังแตนลงมา
หวังเสี่ยวชุ่ยมองเด็ก ๆ ที่หลบอยู่ไม่ไกล แล้วพูดกับโจวจื่ออี้ข้างกายอย่างหวาดกลัว “จื่ออี้ หรือพวกเรากลับกันเถอะ? ต้นไม้สูงขนาดนี้ พวกเราคงตีรังแตนไม่ถึงหรอก”
โจวจื่ออี้กลืนน้ำลายอย่างหวาด ๆ “ตีถึงสิ เดี๋ยวพวกเราตีขึ้นไปแรง ๆ แล้วรีบวิ่งเลย”
“ก็ได้!”