กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 26 เจอเรื่องแล้วอย่าลน
ท่ามกลางป่าเขา ลมหนาวพัดจนใบไม้ส่งเสียงซู่ซ่า
เด็กน้อยนอนคว่ำอยู่บนหลังท่านพ่ออย่างเบิกบานใจ มืออวบ ๆ ทั้งสองข้างกำเสื้อปะชุนของท่านพ่อไว้แน่น
ดวงตากลมโตกลอกมองทางนั้นทีทางนี้ที
เพราะพาเด็กน้อยมาด้วย พ่อเฒ่าถังจึงไม่คิดจะเข้าไปไกลนัก เขาหยุดอยู่ไม่ไกลจากเชิงเขา
“อี๊ยาาา—”
อย่าหยุดสิ!
เดินหน้าต่อไปอย่างกล้าหาญเลย!
“หว่านหว่านเป็นอะไรไป? หิวหรือกระหายน้ำ?” ถังเหล่าเอ้อร์หันกลับไปมองลูกสาวที่แบกอยู่
ถังหว่านได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจแล้วส่ายหัวน้อย ๆ