กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 นอนอยู่บ้านดี ๆ เคราะห์กลับลอยมาจากฟ้า
นางเฉินมองก้อนน้อย ๆ ที่อยู่ข้างกาย ความคิดค่อย ๆ ล่องลอยไปไกล
ตอนอายุสิบสี่ นางอยู่ในวัยแรกแย้มที่หัวใจเริ่มหวั่นไหว
วันเทศกาลโคมไฟ นางนัดสหายที่คิดว่าเป็นเพื่อนสนิทออกไปเที่ยวด้วยกัน
โคมไฟสว่างไสว ผู้คนเบียดเสียดกัน นางพลัดหลงกับสหายโดยไม่คาดคิด แม้แต่สาวใช้กับองครักษ์ที่เดินตามหลังมาก็หายไปด้วย
ด้วยความร้อนใจ นางยิ่งตามหาก็ยิ่งเดินห่างจากฝูงชน
ตอนที่นางถูกพวกอันธพาลหลายคนล้อมเอาไว้ เด็กหนุ่มรูปงามในชุดขาวก็ราวกับเหาะลงมาจากฟ้า ช่วยนางออกมาได้
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ในสายตาของนางก็ไม่เหลือใครอื่นนอกจากเขา