เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 163 ปฏิบัติการลาดตระเวน
ผืนราตรีเปรียบดั่งผืนผ้าไหมสีดำผืนมหึมา แผ่ขยายออกไปในห้วงจักรวาลอย่างนุ่มนวลและกว้างใหญ่ไพศาล
ความมืดมิดอันไร้สิ้นสุดนี้เปรียบเสมือนเวทีขนาดใหญ่ที่มอบการพรางตัวตามธรรมชาติให้แก่ปฏิบัติการของหน่วยลาดตระเวน
ม่านราตรีกางออกดั่งผ้าไหมสีดำผืนใหญ่ที่อ่อนนุ่มและกว้างไกลในจักรวาล ความมืดมิดอันมิรู้จบนี้เปรียบเสมือนเวทีขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นที่หลบภัยตามธรรมชาติสำหรับการปฏิบัติการของหน่วยลาดตระเวน พวกเขาโดยสารยานลาดตระเวนล่องหนที่ผ่านการปรับแต่งมาเป็นพิเศษ ราวกับเงาจางๆ ที่เคลื่อนที่เข้าหาดาวเคราะห์ชายแดนอย่างเงียบเชียบในอ้อมกอดแห่งความมืด
ตัวยานเป็นสีดำสนิทตลอดทั้งลำ ซึ่งเป็นสีดำที่ล้ำลึกถึงขีดสุด ราวกับสามารถกลืนกินแสงสว่างทุกอย่างโดยรอบได้
พื้นผิวถูกเคลือบด้วยวัสดุนาโนที่สามารถดูดซับและหักเหแสง ซึ่งวัสดุนี้ประหนึ่งมีมนตราวิเศษ เมื่อมีแสงตกกระทบตัวยาน มันจะทำหน้าที่ราวกับหลุมดำที่มองไม่เห็น คอยกลืนกินหรือหักเหแสงไปยังทิศทางอื่นอย่างแนบเนียน
ภายใต้ฉากหลังของจักรวาลอันมืดมิด ยานลาดตระเวนแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับอวกาศ ราวกับอุกกาบาตที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด
มีเพียงแสงสีครามริบหรี่ที่กะพริบอยู่บริเวณเครื่องยนต์เป็นครั้งคราว เปรียบดังหิ่งห้อยในความมืดที่เผยร่องรอยให้เห็นชั่ววูบ แสงสีครามที่แผ่วเบานี้เปรียบเสมือนแสงแห่งความหวังอันมีชีวิตชีวาในความมืดมิด แม้จะเลือนลางทว่ากลับเป็นสัญลักษณ์อันแยบยลของการดำรงอยู่ของยานลาดตระเวน