0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 พักผ่อนฟื้นฟู

ในส่วนลึกของจักรวาลที่ห่างไกลและกว้างใหญ่ ดาวหลักแห่งพันธมิตรเปรียบเสมือนไข่มุกอันส่องสว่าง แขวนลอยอยู่อย่างเงียบสงบในธารดาราอันกว้างไกล

ในเวลานี้ ท้องฟ้าของมันดูราวกับถูกจิตรกรผู้วิเศษอย่างธรรมชาติ แต่งแต้มสีสันของแสงยามเย็นจาง ๆ ลงไปอย่างแผ่วเบา

แสงสีส้มนั่นดูราวกับผ้าโปร่งบางเบาที่เทลงมาจากฟากฟ้า โอบล้อมเมืองทั้งเมืองเอาไว้อย่างอ่อนโยน

แสงยามเช้าเปรียบเสมือนภูติจิ๋วแสนซนที่ส่องผ่านชั้นเมฆหนาทึบ นำมาซึ่งความมีชีวิตชีวาและความหวังอันไร้สิ้นสุด สาดส่องลงบนทุกมุมของเมืองอย่างละมุนละไม

แสงแต่ละสายดูราวกับมีพลังวิเศษ ราวกับกำลังขับไล่ความหม่นหมองที่เคยปกคลุมหัวใจของเหล่านักรบหน่วยแนวหน้าที่เพิ่งจะชนะศึกกลับมาให้จางหายไปทีละน้อย

บนถนนในเมือง ประชาชนดูราวกับถูกพลังที่มองไม่เห็นเรียกหา พวกเขาต่างพากันมารวมตัวโดยไม่ได้นัดหมาย

พวกเขาหลั่งไหลมาจากทั่วทุกสารทิศ รวมตัวกันเป็นกระแสธารผู้คนที่ทรงพลัง

บนใบหน้าของทุกคนต่างเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นและความภาคภูมิใจ เสียงเชียร์และเสียงปรบมือเปรียบเสมือนเกลียวคลื่นที่ซัดสาด สอดประสานและก้องกังวานอยู่ในอากาศ บรรเลงเป็นบทเพลงแห่งความฮึกเหิมอย่างที่สุด