เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 133 วิกฤตการณ์เยือนอีกครา
หลังจากกองเรือทัพสำรวจรบชนะกองเรือลาดตระเวนของขุมกำลังแห่งความมืด พวกเขาก็ไม่กล้าหยุดพักแม้แต่นาทีเดียว รีบเร่งมุ่งหน้าไปยังดาวเป้าหมายอย่างไม่ลดละ
ยานรบพุ่งทะยานราวกับลูกธนูที่หลุดจากสาย แหวกผ่านความมืดมิดของห้วงอวกาศ ทิ้งร่องรอยพลังงานจาง ๆ ไว้เบื้องหลัง
ร่องรอยเหล่านั้นคล้ายกับดาวตกที่พาดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน ท่ามกลางฉากหลังที่เป็นจักรวาลอันมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด มันช่วยขับไล่ความมืดออกไปเพียงชั่วครู่ มอบแสงสว่างและความหวังอันน้อยนิดให้แก่สภาพแวดล้อมที่แสนอึดอัดนี้
เมื่อกองเรือเข้าใกล้ดาวเป้าหมายมากขึ้น สภาพแวดล้อมโดยรอบก็ยิ่งดูน่าพิศวงและอึดอัดกว่าเดิม
แสงดาวที่เคยริบหรี่ราวกับเปลวเทียนในสายลม บัดนี้ถูกหมอกหนาทึบสีดำกลืนกินจนหมดสิ้น
จักรวาลทั้งมวลประหนึ่งถูกคลุมปิดด้วยผ้าแพรสีดำผืนหนา บนผ้าแพรนั้นดูเหมือนจะมีความเย็นเยือกแทรกซึมอยู่ ทำให้รู้สึกหายใจได้ลำบากขึ้น
ฝุ่นระหว่างดวงดาวถูกมือที่มองไม่เห็นกวนปั่น ภายใต้แรงปะทะอันมหาศาลจากเครื่องยนต์ของยานรบ มันจึงหมุนวนและซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง