เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 รุ่งอรุณแห่งห้วงดาราลึก
เหล่านักรบกองทัพสำรวจเปรียบเสมือนกลุ่มผู้เดินทางที่กำลังบากบั่นฝ่าความมืดมิด ลากสังขารที่เต็มไปด้วยบาดแผลและอ่อนล้าเต็มทน เดินหน้าฝ่าพายุทรายที่กำลังคำรามก้องอย่างยากลำบาก
สายลมคลั่งเปรียบดั่งอสูรกายยักษ์ที่กำลังโกรธเกรี้ยว หอบกระแสทรายที่แหลมคมดั่งนับหมื่นเล่มฟาดฟันลงบนร่างของพวกเขาอย่างไร้ความปรานี
ชุดป้องกันของพวกเขาเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนราวกับเปลือกไม้เก่าแก่ที่ผ่านลมฝนมาอย่างยาวนาน บางจุดถึงขั้นฉีกขาด ไอเย็นระลอกหนึ่งเปรียบประดุจงูพิษเจ้าเล่ห์ แทรกซึมผ่านรอยแยกเข้ามาจนเหล่านักรบสั่นสะท้านไปด้วยความหนาวเหน็บ
ทุกย่างก้าวเปรียบเสมือนจมดิ่งลงในหนองน้ำขนาดใหญ่ที่ฝังลึกอยู่ในทราย ราวกับมีพลังลี้ลับฉุดรั้งร่างของพวกเขาไว้ พลังนี้เหมือนมือยักษ์ที่ซ่อนอยู่ในความมืดคอยกระชากพวกเขาไว้อย่างแน่นหนา ทำให้การก้าวเดินต่อลำบากขึ้นเรื่อย ๆ
การยกขาแต่ละครั้งต้องใช้เรี่ยวแรงทั้งชีวิตราวกับกรรมกรที่แบกสัมภาระหนักอึ้งนับพันชั่ง