0046

⬢⬢⬢

ตอนที่ 45 เผ่าซิงหลานกลับคืนสู่ความสงบ

ควันสงครามค่อย ๆ จางหายไปราวกับกระแสน้ำที่กำลังลดระดับ ทว่าบนท้องฟ้าของดาวเขียวกลับยังคงมีกลุ่มควันจาง ๆ ล่องลอยอยู่อย่างเบาบาง

กลุ่มควันนั้นราวกับม่านบางที่ยากจะลบเลือน มันปกคลุมท้องฟ้าผืนนี้ไว้อย่างแผ่วเบา ประหนึ่งร่องรอยบาดแผลจากสงครามที่ยังไม่หายดี เป็นภาพที่น่าสะเทือนใจและชวนให้ทอดถอนใจยิ่งนัก

แสงอาทิตย์พยายามอย่างสุดกำลังที่จะสาดส่องผ่านม่านหมอกที่ดูราวกับหนักอึ้งนับพันชั่งนี้ลงมาอย่างยากลำบาก และโปรยปรายลงบนผืนแผ่นดินที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังอย่างขี้เหนียว

ทุกที่ที่แสงอาทิตย์พาดผ่าน ร่างภาพทิวทัศน์อันเป็นเอกลักษณ์ที่ทั้งน่าเศร้าสลดและเต็มไปด้วยความหวัง ราวกับกำลังบอกเล่าถึงความทุกข์ยากในอดีตและความโหยหาในอนาคตของดินแดนแห่งนี้

หลินอวี่และซิงเย่านั่งยานอวกาศลงมา ราวกับเทพเจ้าสององค์ที่จุติลงสู่โลกมนุษย์ พวกเขาค่อย ๆ ร่อนลงจอดบนพื้นที่ซึ่งเป็นซากปรักหักพังของดาวเขียว

การมาถึงของพวกเขาเปรียบเสมือนการนำแสงสว่างแห่งความหวังมาสู่ดินแดนที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังแห่งนี้