กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 693 เจ้ามีจุดอ่อน!
อย่าว่าแต่เทพมารเลย แม้แต่เสี่ยวเข่อ เสี่ยวอ้าย เหลิ่งหานซวงและคนอื่น ๆ ที่อยู่ด้านข้างก็ยังฉงนยิ่งนัก ต่างอยากรู้เหลือเกินว่ามหามรรคที่เฉินฝานตระหนักรู้นั้นคือสิ่งใดกันแน่
ทั้งที่เมื่อครู่เฉินฝานใช้มารเข้าสู่มรรคอย่างชัดเจน!
ด้วยเหตุนี้ ยามนี้สายตาของทุกคนจึงจับจ้องไปยังเฉินฝาน ราวกับทุกคนต่างต้องการรู้คำตอบ
“ข้ามิได้บอกเจ้าไปแล้วหรือ?”
เฉินฝานกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนเอ่ยต่อว่า “ตัวข้าก็คือมรรคของข้า!”
“กล่าวอีกอย่างก็คือ!”
“ข้าอยากให้มรรคของข้าเป็นสิ่งใด มันก็เป็นสิ่งนั้น”
“จะเป็นมารก็ได้ จะเป็นปราณเที่ยงธรรมฮ่าวหรานก็ได้ จะเป็นหยินหยางก็ได้ หรือจะเป็นห้าธาตุก็ได้!”