กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 688 เราจะเดินเส้นทางน้ำพุเหลืองด้วยกัน!
เสี่ยวเข่อ เสี่ยวอ้าย และคนอื่น ๆ ที่ได้ยินต่างพากันพยักหน้าเห็นด้วย
ใช่แล้ว!
ต่อให้วันนี้พวกนางตายกันหมด จะเป็นไรไป?
อย่างน้อยพวกนางก็เคยมีชีวิตอยู่ด้วยกัน มีชีวิตที่เปี่ยมสีสันหลากหลาย
ความรัก ความผูกพันในครอบครัว มิตรภาพ พวกนางไม่ขาดสิ่งใดเลย ไม่เคยขาดหายแม้แต่อย่างเดียว
อย่างน้อยพวกนางก็เคยมีความสุขด้วยกัน เคยสำราญเสรีด้วยกัน เคยเปี่ยมสุขด้วยกัน
ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้พวกเขายังได้ตายด้วยกัน ไม่ต้องทนอยู่อย่างขอไปที ไม่ต้องทนทุกข์ของการมีชีวิตอยู่ ไม่ต้องทนความคะนึงหา
เกิดมาพร้อมกันไม่ได้ แต่กลับได้ตายในปีเดียวกัน เดือนเดียวกัน กลับได้ตายเคียงข้างคนอันเป็นที่รักที่สุดของตน
เช่นนั้นตายไปแล้วจะนับเป็นอะไร?