กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 677 ต้องกอดก่อน ข้าคิดถึงเจ้ามาก!
“เป็นเช่นนั้น!”
“เป็นฉงฉี!”
“เป็นฉงฉีจริง ๆ ด้วย!”
เหลิ่งหานซวงและคนอื่น ๆ มองตามทิศที่นางจีเชียนเสวี่ยชี้ไป ทุกคนล้วนมีสีหน้าตกใจยินดี
เพราะเฉินฝานพาฉงฉีไปด้วย หากฉงฉีกลับมาได้ ก็หมายความว่าเฉินฝานกลับมาแล้ว!
“ท่านพี่กลับมาแล้ว!”
“ท่านพี่กลับมาในที่สุด ข้ารู้อยู่แล้ว ท่านพี่ต้องกลับมาแน่!”
“เสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้าย! พวกเจ้าขึ้นมาเร็วเข้า ท่านพี่กลับมาแล้ว!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายและคนอื่น ๆ ในนครหลวงเบื้องล่างต่างสีหน้าเปลี่ยนไป ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย รีบบินขึ้นไปทันที