กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 672 ออกจากซากคุนหลุน
เฉินฝานไม่อยากเชื่อเลยว่าในโลกใบเล็กนั้น เขารู้สึกเพียงว่าเวลาผ่านไปแค่ครู่เดียวเท่านั้น แต่ไม่คิดเลยว่าจะผ่านไปถึงสามเดือนแล้ว
เวลาผ่านไปเร็วเกินไปนักกระมัง!
และตอนที่มาเผ่ามนุษย์สวรรค์เพื่อค้นหาซากคุนหลุนนั้น เทพมารก็ใกล้จะถือกำเนิดอยู่แล้ว บัดนี้บวกกับช่วงเวลาที่อยู่ที่เผ่ามนุษย์สวรรค์อีก เจ็ดแปดเดือนผ่านไปแล้ว เกรงว่าเทพมารคงถือกำเนิดออกมาแล้วเป็นแน่
คิดได้ดังนั้น เฉินฝานก็พลันนึกถึงสิ่งหนึ่งขึ้นมาได้ รีบเอ่ยถามว่า “ท่านผู้อาวุโส ท่านสามารถรับรู้ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นภายนอกได้มิใช่หรือ ท่านสัมผัสได้หรือไม่ว่าเทพมารถือกำเนิดแล้วหรือยัง”
แต่จวนซวีเพียงส่ายศีรษะเบา ๆ
“หากเป็นช่วงก่อนหน้านี้ ข้ายังพอรับรู้ได้ แต่บัดนี้ ข้าทำไม่ได้แล้ว!”