กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 668 เขาไปตายได้แล้ว!
เพียงชั่วขณะ เมื่อต้นกำเนิดของบัวดำดับโลกาเข้าสู่ท้องน้อย เฉินฝานก็รู้สึกราวกับทั้งร่างตกลงไปในลาวา
ราวกับทุกเซลล์ทั่วทั้งร่างกำลังลุกไหม้
ความร้อนระอุปนกลิ่นอายแห่งการทำลายล้างแผ่เต็มร่างของเขา ราวกับแม้ดวงจิตวิญญาณก็จะถูกเผาไหม้จนสิ้น
ความเจ็บปวดที่เกินจะพรรณนาเอ่อท่วมเขา ราวกับสายน้ำขึ้น
เขาไม่เคยประสบความเจ็บปวดเช่นนี้มาก่อน ถึงขั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรบอกว่าที่ใดเจ็บ
ถึงขั้นรู้สึกว่าความตายก็เพียงเท่านี้ ถึงขั้นว่าความตายอาจเทียบไม่ได้แม้หนึ่งในพันของตอนนี้