กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 666 เริ่มเถิด! ข้าพร้อมแล้ว!
“เข้าไปเถิด!”
“ข้าจะช่วยเจ้าอย่างเต็มกำลัง!”
จวนซวีมองเฉินฝาน สีหน้าซับซ้อน บอกไม่ถูกว่าชื่นชมหรือเวทนา
เขารู้ว่าโลกภายนอกของยุคสมัยนี้เป็นเช่นไร และรู้ว่าเฉินฝานในตอนนั้นในโลกนั้นเป็นเช่นไร!
ก็รู้ว่าเฉินฝานเดินทางมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร
ออกมาจากหมู่บ้านเขาจนเล็ก ๆ ไม่มีพ่อไม่มีแม่ ผ่านความทุกข์ยากของโลกจนหมดสิ้น แต่ยังคงศึกษาเล่าเรียนอย่างขยันขันแข็ง ไม่มีความเกียจคร้านหรือเบื่อหน่ายต่อโลกแม้แต่น้อย
เพราะไม่มีเงิน จึงได้แต่มุดอยู่ในหอสมุดทั้งกลางวันกลางคืนเพื่อศึกษาและอ่านหนังสือ