กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 660 ส่วนเจ้าเป็นเพียงจุดเริ่มต้น!
“ที่นี่คือซากคุนหลุนหรือ?”
เฉินฝานเพิ่งก้าวเข้าสู่ซากคุนหลุน ก็พลันรับรู้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงที่อบอวลอยู่ภายในซากคุนหลุนแห่งนี้ มันแตกต่างจากภายนอกโดยสิ้นเชิง กระทั่งแตกต่างจากโลกใบเล็กอย่างคลังอาวุธโลกมนุษย์ที่เขาเคยไปเมื่อครั้งก่อน
ซากคุนหลุนทั้งผืนราวกับทะเลทรายสีชาดอันไร้ขอบเขต
ทุกหนแห่งล้วนพบกระดูกขาวมหึมาที่ผ่านหลายพันปีโดยไม่ผุกร่อน และวายุดาราที่พัดพากฎมรรคเป็นสาย ๆ
กระทั่งข้างหูก็ยังมีเสียงร้องอันโหดร้ายน่าสะพรึงดังอยู่บ่อยครั้ง
เฉินฝานเพียงรับรู้สภาพแวดล้อมของซากคุนหลุน ก็รู้ว่าซากคุนหลุนแห่งนี้ไม่ธรรมดาเป็นแน่