กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 641 ท่านพี่! ข้าเชื่อท่าน!
“คิดถึงหรือ”
“เจ้ากำลังพูดอะไรอยู่”
“สมองเจ้าคงไม่ได้วิปริตไปหรอกกระมัง เปิ่นจั้วจะไปคิดถึงใครได้อย่างไร”
เห็นเทพมารมองจีเชียนเสวี่ยด้วยสีหน้าหมดคำจะพูด และเป็นความหมดคำจะพูดอย่างแท้จริง
จีเชียนเสวี่ยถึงกับเอ่ยถามเทพมารซึ่งเกิดจากความแค้นว่าคิดถึงหรือไม่
แต่จีเชียนเสวี่ยหาได้สนใจไม่ นางหันกายกลับไปอีกครา มองเทพมาร “เจ้าเป็นเพียงผู้เดียวมาตั้งแต่แรกหรือ”
“เปิ่นจั้วย่อมเป็นเพียงผู้เดียวอยู่แล้ว” เทพมารยังคงสีหน้าหมดคำจะพูด
“เช่นนั้นเจ้าไม่โดดเดี่ยวหรือ” จีเชียนเสวี่ยกล่าว
“โดดเดี่ยวหรือ”