กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 634 ทำลายขาเขาข้างหนึ่งก่อน!
“เฉินฝาน!”
“ข้าเคยเตือนเจ้าแล้วว่าอย่ากลับเข้าเมืองหลวง!”
“เหตุใดเจ้าจึงไม่ยอมฟัง!”
“หรือว่าเจ้าจะไม่เกรงกลัวเลยสักนิด?”
จีจื้อไจ้ฟังคำของเฉินฝานแล้วเอ่ยด้วยสีหน้าหม่นหมองเย็นชา
“เหอ ๆ!”
เห็นเฉินฝานแค่นเสียงหัวเราะอย่างดูแคลน “จีจื้อไจ้ ตอนนั้นที่สุสานศาสตรา หากไม่เห็นแก่ที่เจ้าเป็นปู่ของจักรพรรดินี เจ้าก็เป็นคนตายไปแล้ว!
ดังนั้น เจ้าคิดว่าครั้งนี้ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าด้วยเห็นแก่หน้าใครเล่า!”
ได้ยินดังนั้น สีหน้าจีจื้อไจ้ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย “เฉินฝาน เจ้าหมายความว่ากระไร?”