กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 604 แล้วจะไม่ให้นางปวดใจได้อย่างไร!
ท่วงท่าการร่ายรำของจีเชียนเสวี่ยงดงามยิ่ง
รูปร่างเพรียวเบา ก้าวร่ายรำพลิ้วไหว ชุดรำผ้าโปร่งบางปลิวขึ้นตามสายลม พลิ้วไสว
แม้แสงในห้องจะไม่สว่างนัก กลับขับให้เกิดความงามแบบพร่ามัวได้พอดี
โดยเฉพาะยามจีเชียนเสวี่ยร่ายรำ ดวงตาคู่นั้นแววหวานเย้ายวนดุจเส้นไหม จ้องมองตรงมาที่เฉินฝาน ราวกับจะดึงเอาดวงจิตดวงกายของเฉินฝานไปให้ได้
และในระหว่างร่ายรำ จีเชียนเสวี่ยยังย่างเข้ามายั่วยวนเฉินฝานเป็นระยะ ให้ความนุ่มนวลหอมกรุ่นแก่เขาเพียงเล็กน้อย แล้วก็ผละจากไปอย่างรวดเร็ว
ทำให้เฉินฝานรู้สึกเหมือนมองเห็นแต่คว้าไม่ถึง
ยั่วยวนดวงจิตดวงกาย คร่าควงใจคน