กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 588 เคล็ดเทพไร้เทียมทาน!
“ท่านพี่!”
พอเหลิ่งหานซวงเห็นเฉินฝาน นางก็ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้นทั้งใบหน้า แล้วโผเข้าไปในอ้อมอกของเฉินฝานในทันที
“เจ้าตื่นขึ้นมาได้เสียที!”
“ข้าคิดถึงเจ้าที่สุดเลย!”
ได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของเฉินฝานก็เผยรอยยิ้มเปี่ยมสุข เขาอุ้มเหลิ่งหานซวงหมุนไปหลายรอบเช่นนั้น ก่อนจะหยุดลง แล้วโอบเหลิ่งหานซวงไว้ในอ้อมอก
“ขอโทษที่ทำให้พวกเจ้ารอมาเนิ่นนานเช่นนี้!”
“เนิ่นนานจริง ๆ แล้ว! ถึงสามปีเข้าไปแล้ว!” เหลิ่งหานซวงเอ่ยพลางซบอยู่ในอ้อมอกเฉินฝานเช่นนั้น
ส่วนเสวี่ยอิ่งที่อยู่ข้าง ๆ เมื่อเห็นเช่นนั้น ไม่รู้เพราะเหตุใด ทั้งที่นางก็เป็นภรรยาของเฉินฝานเช่นกัน แต่เมื่อเห็นเหลิ่งหานซวงเป็นเช่นนี้ ในใจนางก็ยังอดอิจฉาไม่ได้อยู่บ้าง