กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 577 เหลิ่งหานซวงผู้ไร้บาดแผล!
“เฉินฝาน ยังจะสู้ต่ออีกหรือ?”
เวลาผ่านไป อีกเจ็ดวันผ่านพ้น ครั้งนี้บริเวณรอบนอกแทบไม่มีสัตว์ร้าย เฉินฝานและพวกจึงเคลื่อนที่ได้รวดเร็ว ทว่าตลอดทาง พวกเฉินฝานทั้งสามเปิดจิตตระหนักรู้ออกทั้งหมด กลับยังตรวจพบกลิ่นอายของเหลิ่งหานซวงไม่ได้แม้แต่น้อย
ราวกับว่าเหลิ่งหานซวงไม่ได้เข้ามาเลย
เวลานี้ ตู๋กูมองเฉินฝาน เอ่ยเสียงนุ่มเชิงหยั่งลอง แล้วกล่าวอีกว่า “อีกทั้ง เจ้าเคยคิดหรือไม่ หากเหลิ่งหานซวงเป็นคนดีสวรรค์คุ้มครอง นางอาจเข้าไปก่อนแล้วก็ได้?”
ได้ยินดังนั้น เฉินฝานหลับตาลงเล็กน้อย “ช่างเถิด เข้าไปกันเถิด!”