กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 570 โลกพิสดาร?
“อืม?”
“นี่มัน?”
“เกิดเรื่องอันใดขึ้น?”
เฉินฝานรู้สึกเพียงวูบหนึ่ง พอเขาปรากฏกายขึ้น ก็พบว่าตนอยู่ในผืนป่าภูเขาอันปลอดโปร่งแจ่มใสผืนหนึ่ง
ฟ้าแจ่มใส ปราศจากเมฆหมื่นลี้ สายลมพัดเอื่อย ๆ
ทั้งโลกทั้งใบดูแจ่มใสยิ่ง ราวกับมิได้แปดเปื้อนมลทินแม้แต่น้อย แม้แต่อากาศก็สดชื่นบริสุทธิ์ยิ่ง
เพียงหายใจเอาอากาศที่นี่เข้าไป ก็รู้สึกทั้งร่างสบายผาสุก ผ่อนคลายอย่างยิ่ง
เฉินฝานเคยจินตนาการว่าภายในคลังอาวุธโลกมนุษย์จะมีสภาพเช่นไร แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นโลกอันแจ่มใสเช่นนี้
ที่สำคัญ โลกเช่นนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องอันใดกับคำว่าคลังอาวุธโลกมนุษย์เลยแม้แต่น้อย