กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 567 หาหนูมาให้ข้าสักหน่อยได้หรือไม่!
“นี่มัน!”
“นี่คือวิชาย้ายบุปผาแทนกิ่งหรือ?”
“ช่างเป็นวรยุทธ์ที่พิสดารยิ่งนัก!”
ชั่วขณะนั้น ผู้คนทั้งหลายต่างเห็นเพียงกลิ่นอายบนร่างของเหลิ่งหานซวงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง กลิ่นอายก็ยิ่งทวีความแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
แต่กลิ่นอายของหนานกงอู๋ฉิงกลับอ่อนลงเรื่อย ๆ ถึงขั้นใบหน้าซีดเผือดอย่างยิ่ง เหงื่อเย็นไหลริน
ทว่าผู้คนในที่นั้นได้แต่ยืนมอง ผู้ใดก็ไม่กล้าพูดสิ่งใด ทำสิ่งใด
ในเวลาเดียวกัน เฉินฝานบนแท่นบูชายังคงต่อสู้กับอาวุธเหล่านั้นอยู่เช่นเดิม
เพียงแต่สายตาของทุกคนถูกเหลิ่งหานซวงดึงดูดไปจนหมด กลับไม่มีผู้ใดสังเกตว่าเวลานี้เฉินฝานยามเผชิญกับอาวุธเหล่านั้นเริ่มจะรับมือได้อย่างคล่องแคล่วขึ้นบ้างแล้ว!