กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 549 ไม่มีเกล็ดหิมะใดบริสุทธิ์!
ทันใดนั้น ทุกคนในตระกูลหนานกงที่ได้ยินต่างสีหน้าเปลี่ยนไป พากันถอยหลังออกมาเล็กน้อยด้วยความไม่สบายใจ แล้วก้มศีรษะลง
เห็นเช่นนั้น ผู้คนที่อยู่ในที่นั้นยิ่งสีหน้าเปลี่ยนไป
ดูเหมือนไม่จำเป็นต้องพิสูจน์แล้ว ท่าทีของคนตระกูลหนานกงเหล่านี้ได้อธิบายทุกสิ่งแล้ว!
และเพียงแค่ฟัง ทุกคนต่างมีสีหน้าล้นด้วยความโกรธ
เฉินฝานยิ่งกำหมัดแน่น ในดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยเจตนาสังหารแล้ว
หนานกงอู๋ฉิงยิ่งสีหน้าอัปลักษณ์ “เจ้าหุบปาก!”
“หุบปาก!”
“เจ้ากล้าพูดว่าข้าไม่ได้ปฏิบัติต่อเจ้าอย่างดีหรือ?”
ได้ยินเช่นนั้น เหลิ่งหานซวงยิ่งหน้าดำครึ้ม “ปฏิบัติต่อข้าอย่างดีหรือ?”