กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 530 จากตรงนี้จนถึงดวงจันทร์!
“ภายหลังเชียนเฉิงกลับไปได้อย่างไรหรือ?”
คืนนั้น ในม่านดอกฝูหยงที่อบอุ่นหอมละมุน หลังการร่วมรักอันเร่าร้อนเต็มอิ่มครั้งหนึ่ง เฉินฝานนอนคว่ำอยู่อย่างนั้น รับการนวดจากเสวี่ยอิ่งอย่างสบายใจ แล้วเอ่ยถามเสียงนุ่ม
“ก็เพราะเจ้าเอ่ยถึงโอสถพละกำลังจนนางตกใจน่ะสิ” เสวี่ยอิ่งถลึงตาใส่เฉินฝาน
“เอ่อ!”
เฉินฝานพลันอึ้งไปเล็กน้อย “แค่เท่านี้ก็ทำให้นางตกใจได้หรือ?”
“ก็โอสถพละกำลังน่ะสิ!”
เสวี่ยอิ่งถลึงตาใส่เฉินฝาน “นางก็แค่กลัวว่าเจ้าจะโกรธจริง ๆ แล้วจะไม่สงสารนางน่ะสิ!”
“เอ่อ!”
เฉินฝานรู้สึกจนใจอยู่บ้าง จึงไม่เอ่ยสิ่งใดอีก