กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 520 นางไม่ได้อยู่คนเดียวเสียหน่อย!
“เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”
“ไม่ใช่พวกนางแน่!”
“พวกนางไม่มีเหตุผลจะสังหารข้า!”
จีเชียนเสวี่ยร้องในใจ อย่างไรก็ไม่กล้าเชื่อ
แต่หากเมื่อครู่ นางยังไม่อาจเชื่อ แต่บัดนี้ถูกแบกไป เช่นนั้นก็ไม่ให้นางไม่เชื่อไม่ได้
นางอยู่กับเหลิ่งหานซวงและสวี่ชิงชิงนานเกินไป กลิ่นเย็นยะเยือกบนร่างเหลิ่งหานซวงและกลิ่นกายของสวี่ชิงชิงที่ราวกับกลิ่นบุปผาจาง ๆ นั้น นางเป็นไปไม่ได้เลยที่จะจำผิด
นี่คือสองคนนั้น นางเป็นไปไม่ได้ที่จะจำผิด
แต่นางคาดคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเหตุใดเหลิ่งหานซวงและสวี่ชิงชิงจึงต้องสังหารนาง!
นางมิได้เป็นภัยต่อพวกนางแม้แต่น้อย