กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 515 เกรงว่าจะไม่สบายตัวนัก!
“อืม?”
“ศิษย์น้องหญิงยังมีธุระอันใดหรือ?”
เห็นเฉินฝานเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ในใจกลับตื่นตระหนกยิ่งนัก
“ข้า……”
แต่ลั่วซือหานมองเฉินฝาน สีหน้าอึกอักประหม่า มือทั้งสองข้างบีบเล็บจนเกือบขาด
“เจ้าคงอยากถามข้าว่าจะจากไปเมื่อใดกระมัง!” เฉินฝานเห็นท่าทีนั้นจึงรีบเอ่ย
“เอ่อ!”
“ใช่! เจ้าจะจากไปเมื่อใด?” ลั่วซือหานราวกับได้บันไดให้ก้าวลง ถึงสีหน้าจะมีความผิดหวังอยู่บ้าง แต่ก็ยังเอ่ยตามนั้น
“เช้าพรุ่งนี้ก็ไปแล้ว!” เฉินฝานกล่าว