กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 497 ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ประหารสิบชั่วโคตรเถิด!
“เป็นไปได้อย่างไร?”
“เขา…เขาเป็นอ๋องผู้สำเร็จราชการได้อย่างไร?”
“อีกทั้ง…ยังมี…ยังมีนางอีก นาง…นางกลับเป็น…เป็นจักรพรรดินี!”
“นี่…นี่เป็นไปได้อย่างไร?”
“นี่…นี่เป็นไปได้อย่างไร?”
เห็นได้เพียงหวังเถิงมองเฉินฝานและจีเชียนเสวี่ยบนที่นั่งประธานพร้อมพึมพำ แต่สีหน้ากลับซีดขาวถึงขีดสุด เหงื่อเย็นเม็ดใหญ่ไหลร่วงจากใบหน้าอย่างไม่ขาดสาย
ขาทั้งสองข้างยิ่งสั่นเทาไม่หยุด ยืนยังแทบจะยืนไม่มั่นคง
พึงรู้ไว้นี่คืออ๋องผู้สำเร็จราชการเฉินฝานและจักรพรรดินี!
แต่เมื่อวานเขากลับกล้าให้เฉินฝานคุกเข่าขอโทษเขา กล้าบังคับให้จักรพรรดินีเปลี่ยนห้องให้เขา กล้าพูดให้จักรพรรดินีดื่มเป็นเพื่อนเขา!