กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 468 ดาบมารฝังสวรรค์
เอี๊ยด ๆ!
ประตูหินดูเก่าแก่และหนักอึ้ง ราวกับไม่ได้เปิดออกมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว
เฉินฝานมองประตูใหญ่ที่ค่อย ๆ เปิดออก จิตใจไม่รู้เพราะเหตุใดจู่ ๆ ก็ว้าวุ่นขึ้นมา
หัวใจดวงหนึ่งเต้นตึกตัก ราวกับจะกระโดดออกจากร่าง แม้แต่ลมหายใจก็กลายเป็นหอบถี่ผิดปกติ
เฉินฝานไม่เคยมีความรู้สึกเช่นนี้มาก่อน
เป็นความตื่นตระหนกที่อธิบายไม่ถูก แต่ก็มิใช่ความหวาดกลัว
ราวกับมีบางสิ่งกำลังอัญเชิญเขา ปรารถนาจะพบเขาโดยเร่งด่วน กำลังเร่งเร้าให้เขารีบเข้าไป
“พี่ชาย ท่านเป็นอะไรไปหรือ”
ชือหลีที่อยู่ข้าง ๆ มองลมหายใจที่ตึงเครียดและเร่งรีบของเฉินฝาน คิ้วขมวดเล็กน้อยกล่าว