กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 463 ผลไม้วิญญาณมังกรแดง!
เฉินฝานพลันตะลึงงัน
สองตาจ้องมองมหาปุโรหิตเช่นนั้น
เทพชั่วร้ายมารสวรรค์รู้ก็ช่างเถิด ถึงอย่างไรเทพชั่วร้ายมารสวรรค์แม้จะตกเป็นมาร แต่อย่างน้อยก็ก้าวข้ามขั้นนั้นไป บรรลุเป็นเทพแล้ว
เขาก็ไม่รู้ว่าการบรรลุเป็นเทพนั้นเป็นระดับใด และไม่รู้ว่ามีความสามารถล่วงรู้เหตุการณ์ก่อนเกิดจริงหรือไม่
แต่เหตุใดมหาปุโรหิตผู้นี้จึงรู้ว่าเขาไม่ใช่คนโลกนี้
แต่เฉินฝานยังไม่ทันพูด มหาปุโรหิตก็เอ่ยขึ้นอีกว่า “เจ้าไม่ต้องมองข้าเช่นนี้ ข้าไม่มีความคิดจะเปิดเผยความลับของเจ้า”
“ในกายเจ้ามีกลิ่นอายที่ทำให้เทพมารหวาดกลัว ตั้งแต่เจ้ามาถึง พวกเราก็สัมผัสถึงความหวาดกลัวของเทพมารได้