กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 439 ยอมจำนน! องครักษ์อ๋องสู่
“เฉินฝาน! อย่าสังหารเขา!”
“เฉินฝาน! หยุดมือเดี๋ยวนี้!”
“หยุดมือ!”
เสวี่ยอิ่งตะโกนเสียงดัง แต่เฉินฝานราวกับไม่ได้ยิน ยังคงโจมตีไม่หยุด สีหน้าหวาดเสียว เจตนาสังหารพลุ่งพล่าน ราวกับจะทุบมหาปุโรหิตให้ตายทั้งเป็น
เมื่อเห็นเช่นนั้น ทุกคนต่างชะงักสีหน้า เฉินฝานเป็นอะไรไป
เสวี่ยอิ่งยิ่งมีสีหน้าห่วงกังวล เฉินฝานในยามนี้ไม่ฟังนางเลย นางขวางไว้ไม่ได้เลย จะทำอย่างไรดี!
“ไม่เป็นผลหรอก!”
“เขาตกเป็นมารแล้ว!”
“ถ้าไม่สังหารคนผู้นี้ เขาจะไม่ตื่นขึ้นมา!”