กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 428 นี่หรือของขวัญชิ้นใหญ่ที่เจ้าว่า?
“แม่นางเหลิ่ง!”
“เจ้าตื่นแล้ว!”
“ท่านอ๋องเพิ่งจากไป จะให้ข้าไปเชิญท่านอ๋องมาหรือไม่?”
ลั่วซือหานมองเหลิ่งหานซวงที่ตื่นขึ้นมา กล่าวด้วยสีหน้าตกตะลึงประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่านางไม่คิดว่าเหลิ่งหานซวงจะตื่นขึ้นมาในยามนี้!
เหลิ่งหานซวงกลับส่ายศีรษะเบา ๆ “ไม่ต้องหรอก”
ได้ยินเช่นนั้น ลั่วซือหานกลับมีสีหน้าสงสัย เหลิ่งหานซวงบอกว่าไม่ต้องเสียเลย
แต่นางไม่รู้ว่าแท้จริงเหลิ่งหานซวงตื่นนานแล้ว และรู้เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เพียงแต่นางไม่อยากลืมตาตื่นเท่านั้น
นางรู้ว่าหลายวันมานี้เฉินฝานคงอยู่เป็นเพื่อนนางบ่อยครั้ง และนางไม่อยากยึดเวลาของเฉินฝานอีกแล้วจริง ๆ
เช่นนั้นเห็นแก่ตัวเกินไป