กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 411 ข้าน้อยขอคารวะ!
“งดงามยิ่งนัก!”
ชั่วขณะนั้นทุกคนในที่นั้นต่างพากันเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบน
เห็นเพียงคณะคนกลุ่มหนึ่งเหินร่างมาจากกลางเวหา ทุกคนล้วนนุ่งขาวดั่งหิมะ พร้อมด้วยกลีบดอกไม้ที่โปรยปรายราวกับเซียนจากสรวงสวรรค์
ส่วนนางสตรีชุดขาวที่นำหน้าเลิศงามราวกับจิ่วเทียนเสวียนหนี่ว์ อาภรณ์พริ้วไหว ใบหน้างดงามหาใดเทียม
แม้ข้างกายเฉินฝานจะมีสวี่ชิงชิงและฉู่ชิงเฉิงซึ่งงามล่มบ้านล่มเมืองเช่นนี้ เฉินฝานก็ยังอดประหลาดใจไม่ได้
สวี่ชิงชิงเป็นความงามแบบเย็นชา อ่อนโยน นุ่มนวล ถึงขั้นแฝงไว้ด้วยความอ่อนระโหยอยู่บ้าง
ฉู่ชิงเฉิงเป็นความงามแบบกระดูกเสน่ห์แต่กำเนิด ยั่วยวนและเย้ายวนใจ