กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 384 ล้วนเพราะนั่นคือพี่ชายของนาง
“พี่ชาย!”
“เจ้าสบายดีหรือไม่?”
ยามบ่าย จีหรูเสวี่ยนำราชโองการมาถึงคุกหลวง เมื่อมองสภาพแวดล้อมอันมืดมิดและหนาวเย็นภายในคุกหลวง แล้วมองเส้นผมขาวโพลนของเฉินฝาน ในใจนางรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างยิ่ง
“สบายดี!”
“เจ้าหาได้อย่างไร? เรื่องต่าง ๆ จัดการเสร็จหมดแล้วหรือ?” เฉินฝานมองจีหรูเสวี่ยเอ่ยเสียงนุ่ม
“อือ! จัดการเสร็จหมดแล้ว พี่สาวได้ออกราชโองการตามที่เจ้าว่าแล้ว เจ้าดูสิ!”
จีหรูเสวี่ยเอ่ยพลางยื่นราชโองการให้เฉินฝาน แล้วกล่าวอีกว่า “เดิมข้าอยากไปหาเสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายเพื่อจัดการโดยตรง แต่ข้าคิดถึงเจ้า ข้าอยากมาดูเจ้าก่อน
อีกทั้ง เจ้าไม่ต้องกังวล ไม่นานนัก พี่สาวคงจะมาเห็นเจ้า ถึงตอนนั้นคงจะปล่อยเจ้าไปแล้ว!”