กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 377 มาเลย! ฆ่าเราแล้วราชบัลลังก์ก็เป็นของพวกเจ้า!
“กั๋วกงพิทักษ์แผ่นดิน!”
“เจ้า!”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
“นี่! ทั้งหมดนี้ไม่ใช่เจ้าหรือ? ทั้งหมดนี้ไม่ใช่เจ้าบอกให้ข้าทำหรือ?”
“สงสัยเฉินฝาน ระแวงเฉินฝาน ไม่ใช่เจ้าคิดเองหรือ?”
“ตอนนี้เจ้ากลับบอกว่าเป็นข้า…”
เห็นจีเชียนเสวี่ยมองกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ กล่าวขึ้น
แต่คำพูดของนางยังไม่ทันจบ กั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินก็เอ่ยขัดขึ้นตรง ๆ
“เสี่ยวเสวี่ย!”