กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 373 ข้าไม่ได้ พวกนางก็อย่าหวังจะได้!
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ยังไม่ทันไรเฉินฝานก็กลับเข้าเมืองหลวงได้ครึ่งเดือนแล้ว
อีกสองวันก็จะถึงตรุษปีใหม่แล้ว
แต่ตรุษปีใหม่ปีนี้ดูเหมือนไม่คึกคักเหมือนปีก่อน ๆ บนถนนในเมืองหลวงยังคงเงียบเหงา บรรยากาศตรุษเหลืออยู่น้อยนัก
ส่วนในวังหลวงนั้นยิ่งไม่มีกลิ่นอายแห่งความยินดีแม้แต่น้อย
และช่วงนี้จีเชียนเสวี่ยกลุ้มใจยิ่งนัก
ทั่วทุกสารทิศของแผ่นดินมีรายงานภัยพิบัติและความอดอยากส่งขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย นางออกราชโองการช่วยเหลือผู้ประสบภัยครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ได้ผลน้อยนัก ท้องที่ต่าง ๆ ยังคงมีผู้พลัดถิ่นลุกฮือทั่วสารทิศ
ถึงขั้นที่เมืองหลวงก็มีผู้พลัดถิ่นเข้ามาไม่น้อย