เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 365 กลับเมืองหลวง!
“ดี”
เหลิ่งหานซวงได้ฟังคำของเฉินฝานแล้วก็เอนกายพิงอยู่ในอ้อมอกของเขา เช่นนี้ใจอบอุ่นนัก แต่ก็มิใช่น้อยที่รู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์
ถึงเฉินฝานจะมิได้แสดงออกมา แต่นางก็รู้ เขาเพียงไม่ต้องการให้นางเศร้าใจมากเกินไปเท่านั้น
นางก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์มาแต่ไหนแต่ไร ย่อมรู้สภาพร่างกายของตนดีเกินไป
ยุทธ์หมดสิ้น พิษเย็นเข้าร่าง หากมิใช่เพราะมีปราณแท้ของพวกเขาฝืนต่ออายุให้ เช่นนั้นบัดนี้นางก็เป็นคนตายไปแล้ว หาได้มีชีวิตอยู่ได้อีกนานไม่
นางถึงกับไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนจะตายเมื่อใด
แต่ยังดีที่เฉินฝานได้มรดกเทพชั่วร้ายมารสวรรค์มา ต่อไปแม้นางจะมิได้อยู่ข้างกายเขา เขาก็ยังป้องกันตนได้ ไม่ถึงกับถูกผู้ใดลอบสังหาร
แต่พอคิดถึงตรงนี้ เหลิ่งหานซวงก็พลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้
“ท่านพี่ ชิงชิงเล่า ชิงชิงสบายดีหรือไม่”