กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 362 พวกเขายังคิดว่าข้ารับมือง่ายเกินไป!
เมื่อมาถึงในเมือง เฉินฝานหาภัตตาคารแห่งหนึ่ง จัดที่พักให้เหลิ่งหานซวงเรียบร้อย
เพียงแต่ เมื่อมองเหลิ่งหานซวงที่นอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าซีดเซียวอ่อนแรง ในใจของเฉินฝานก็รู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย
เพราะนี่คือเหลิ่งหานซวง คือเสี่ยวหน่วนของเขา
“คุณชาย น้ำร้อนเตรียมไว้พร้อมแล้ว ท่านจะสรงน้ำสักหน่อยหรือไม่”
ยามนั้น สวี่ชิงชิงเดินเข้ามา ยืนอยู่ข้างกายเฉินฝาน เอ่ยเสียงนุ่มนวล
แต่เมื่อเฉินฝานมองใบหน้าหมองคล้ำอิดโรยของสวี่ชิงชิง ในใจก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน โดยเฉพาะเมื่อมองนิ้วมือที่หลบซ่อนของสวี่ชิงชิง
ปรากฏว่านิ้วมือของสวี่ชิงชิงมีรอยแผลและคราบเลือด
เฉินฝานรู้ดีว่า ทั้งหมดนี้ล้วนเกิดจากที่เมื่อครู่สวี่ชิงชิงดีดพิณปกป้องเขาโดยไม่คิดถึงผลที่จะตามมา
พึงรู้เถิด สิบนิ้วเชื่อมถึงหัวใจ สวี่ชิงชิงคงเจ็บปวดสักเพียงใด