กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 355 เจ้ามีคำสั่งเสียอะไรอีก?
“เฉินฝาน! เจ้าหมายความว่าอย่างไร? หรือจะฆ่าให้สิ้นเชื้อสายจริง ๆ หรือ? เจ้าไม่กลัวว่าพวกเราจะพินาศไปด้วยกันหรือ?”
อ๋องพิทักษ์อุดรได้ฟังคำของเฉินฝาน สีหน้าพลันเปลี่ยนไป เอ่ยตวาดออกมาทันที
แม้แต่ผู้คนอื่น ๆ ที่อยู่ในที่นั้นก็ยังมีสีหน้าตกตะลึง!
เฉินฝานหมายความว่าอย่างไร?
ไม่ได้!
หรือว่าพวกเขาจะยอมจำนนก็ยังไม่ได้?
จะฆ่าให้สิ้นเชิง พินาศไปด้วยกันจริง ๆ หรือ!
“เจ้าต้องรู้ว่านี่คือการกบฏ! ทหารนั้นข้าปล่อยได้ ข้าก็กล้าปล่อย แม้จักรพรรดินีจะไม่เห็นด้วย ข้าก็กล้าขัดพระราชโองการ เพื่อไว้ชีวิตพวกเขา!”
แต่ยามนี้ เห็นเฉินฝานเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา แล้วกล่าวต่อ “แต่เจ้ากับแม่ทัพนายกองใต้บังคับบัญชาเหล่านี้ บรรดาแม่ทัพที่มียศระดับห้าขึ้นไป ล้วนต้องตาย! ข้าก็ช่วยพวกเจ้าไม่ได้!