กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 349 ขอฝ่าบาททรงอนุเคราะห์
“มิฉะนั้น เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า”
เห็นกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินเอ่ยด้วยสีหน้าห่วงกังวล แล้วกล่าวต่อ “เสี่ยวเสวี่ย เจ้าหนักในน้ำใจเกินไปแล้วจริง ๆ”
“แม้การให้ความสำคัญกับน้ำใจจะไม่ผิด แต่เจ้าก็ต้องพิจารณาด้วยว่าอยู่ในสถานการณ์ใด”
“บัดนี้เฉินฝานก่อกบฏ ตั้งตัวเป็นใหญ่ที่โหลวหลานเป็นเรื่องที่แน่นอนดั่งตอกหมุดแล้ว กระทั่งอีกไม่นานเขาก็จะนำกองทัพใหญ่โจมตีแคว้นมังกรของเรา
และหอการค้าเข่ออ้ายคือรากฐานของเขา แตะต้องหอการค้าเข่ออ้ายก็เท่ากับสั่นคลอนรากฐานของเขา
เขารู้แน่นอนว่าท่านทำสิ่งใด จึงสั่งให้คนของหอการค้าเข่ออ้ายเหล่านั้นไม่ให้ความร่วมมือ”